اینترنت ایران چگونه به اینترنت جهانی متصل می شود؟

بزرگراه عظیمی را تصور کنید. فرض کنید علی صاحب شرکت حمل‌ونقل است و می‌خواهد ماشین‌هایش را به تمام شهرهای دنیا بفرستد. او به شبکه راه‌سازی بزرگی نیاز دارد. اینترنت دقیقاً همین‌طور کار می‌کند. اطلاعات شما از طریق شبکه‌های ترانزیت جهانی یا Transit Provider به مراکز تبادل داده یا IXP منتقل می‌شوند.
مراکز تبادل داده نقاطی هستند که شبکه‌های مختلف را به هم گره می‌زنند. داده‌های شما از طریق کابل‌های نوری دریایی و زمینی به این مراکز می‌رسند. کابل‌های زیردریایی ظرفیت انتقال بسیار بالایی دارند، در حالی که کابل‌های زمینی مسیرهای کوتاه‌تر و سریع‌تری برای رسیدن به کشورهای همسایه می‌سازند. ما از ترکیب هر دو روش برای تامین شبکه استفاده می‌کنیم تا اتصالی بادوام داشته باشیم. این تنوع مسیر، زمان تاخیر یا پینگ را برای کسب‌وکارها کاهش می‌دهد و مستقیماً روی کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری شرکت‌ها تاثیر می‌گذارد.
اینترنت ایران از چه کشورهایی وارد می شود؟
ما برای تامین پایدارترِ داده‌ها، مرزهای ورودی متعددی را طراحی کرده‌ایم. در ادامه جزئیات مسیرهای ارتباطی اینترنت ایران را بررسی می‌کنیم:
ترکیه؛ یکی از مهم ترین مسیرهای زمینی اینترنت ایران
ترکیه دروازه اصلی اتصال ما به اروپا محسوب می‌شود. بخش بزرگی از پهنای باند بین الملل از طریق مرز بازرگان به شبکه ترانزیت ترکیه و سپس به مراکز داده اروپایی متصل می‌شود. این مسیر پینگ بسیار خوبی برای دسترسی به سرورهای اروپایی فراهم می‌کند.
امارات؛ نقش مهم در ارتباطات دریایی و مراکز تبادل داده
امارات متحده عربی یکی از بزرگ‌ترین هاب‌های اینترنت در خاورمیانه است. ما از طریق کابل‌های دریایی خلیج فارس به مراکز تبادل داده دبی و فجیره وصل می‌شویم. طبق نقشه‌های منتشر شده در وب‌سایت TeleGeography Submarine Cable Map کابل‌های متعددی بستر خلیج فارس را طی می‌کنند و ارتباط پرسرعتی را برای نیمه جنوبی کشور می‌سازند.
آذربایجان؛ مسیر ارتباطی شمال ایران
همسایگان شمالی نقش پررنگی در توزیع بار ترافیکی دارند. شبکه ما از طریق مرزهای مشترک با آذربایجان به زیرساخت‌های روسیه و سپس اروپا وصل می‌شود. این مسیر جایگزین بسیار خوبی برای زمان‌های افت کیفیت در مسیرهای غربی است.
ارمنستان و ترکمنستان؛ مسیرهای مکمل ارتباطات بین المللی
ما تمام ظرفیت شبکه را روی مرزهای اصلی متمرکز نمی‌کنیم. ارمنستان و ترکمنستان به عنوان مسیرهای مکمل عمل می‌کنند. اتصال از طریق این مرزها، ثبات شبکه در شمال شرق و شمال غرب کشور را تضمین می‌کند و مانع آن می‌شود که قطعی‌های ناگهانی، دسترسی کاربران این مناطق را مختل کند.
روسیه
روسیه با داشتن شبکه پهناور زمینی، یکی از تامین‌کنندگان قدرتمند ترانزیت ترافیک در منطقه است. ما از طریق مسیرهای ترانزیتی شمال دریای خزر و کشورهای واسطه، بخشی از ترافیک خود را از این مسیر عبور می‌دهیم تا ظرفیت پهنای باند افزایش پیدا کند.
سایر مسیرهای ارتباطی
کشورهای دیگری مانند عراق و عمان نیز در نقشه ورودی‌های شبکه ما حضور دارند. عمان با سرمایه‌گذاری سنگین روی کابل‌های زیردریایی، به مرکز داده قدرتمندی تبدیل شده است و ما از طریق مسیرهای دریایی با آن‌ها تبادل داده انجام می‌دهیم.
نقش شرکت ارتباطات زیرساخت در اتصال اینترنت ایران
در ایران اپراتورهای خرد اجازه ندارند مستقیماً از کشورهای دیگر پهنای باند بخرند. شرکت ارتباطات زیرساخت به عنوان متولی انحصاری این حوزه فعالیت می‌کند. مهندسان این شرکت پهنای باند بین الملل را از تامین‌کنندگان ترانزیت خارجی می‌خرند و آن را از طریق درگاه‌های مرزی وارد کشور می‌کنند.
پس از ورود داده‌ها، شرکت زیرساخت آن‌ها را بین اپراتورهای ارائه‌دهنده خدمات توزیع می‌کند. این معماری متمرکز روند مدیریت امنیت، توزیع ظرفیت و کنترل کیفیت را به صورت یکپارچه تسهیل می‌کند.
هنگام قطع یکی از مسیرهای بین المللی چه اتفاقی می افتد؟
احتمالاً بارها اخبار مربوط به لنگر انداختن کشتی‌ها و پارگی کابل‌های فیبر نوری را شنیده‌اید. در چنین مواقعی مفهوم افزونگی شبکه یا Redundancy وارد عمل می‌شود. افزونگی به این معناست که کارشناسان زیرساخت همیشه مسیرهای جایگزینی را در حالت آماده‌باش نگه می‌دارند.
برای مثال در زمان قطعی گسترده کابل دریایی فالکون در خلیج فارس، روترهای هوشمند شرکت زیرساخت بلافاصله ترافیک داده را به سمت مرزهای خشکی مثل ترکیه و آذربایجان هدایت کردند. این سیستم جایگزینی جلوی قطعی کامل شبکه را می‌گیرد و فقط کمی کندی در ساعات اوج مصرف ایجاد می‌کند.
آیا اینترنت ایران بدون کشورهای همسایه هم کار می کند؟
اگر تمام مسیرهای ورودی اینترنت از کشورهای همسایه و آب‌های جنوبی قطع شوند، ما دسترسی به شبکه جهانی را از دست می‌دهیم. شبکه ملی اطلاعات در داخل کشور همچنان کار می‌کند و شما وب‌سایت‌های داخلی و سرویس‌های بانکی را بدون مشکل باز می‌کنید، اما وب‌سایت‌های بین‌المللی غیرقابل دسترس می‌شوند. شاید فکر کنید اینترنت ماهواره‌ای جایگزین فوق‌العاده‌ای برای این کابل‌ها است. راستش را بخواهید، اولش من هم تصور می‌کردم ماهواره‌ها ناجی ارتباطات هستند؛ اما اینترنت ماهواره‌ای در حال حاضر پهنای باند کافی برای تامین نیازهای کل کشور را ندارد. شبکه‌های زمینی و کابل‌های دریایی با اختلاف زیاد ارزان‌ترین و قدرتمندترین روش انتقال داده محسوب می‌شوند.
حالا به خوبی می‌دانید که پاسخ به سوال اینترنت ایران از کجا می آید به هیچ وجه تک‌کلمه‌ای نیست. شبکه ما دقیقاً شبیه تار عنکبوت به مسیرهای زمینی و دریایی همسایگان متصل است. هر زمان که شما سایتی را جستجو می‌کنید، داده‌های شما بسته به خلوتی مسیر، از دل آب‌های خلیج فارس عبور می‌کنند یا از کوهستان‌های ترکیه به سرور مقصد می‌رسند. توزیع اینترنت ایران از چه کشورهایی تامین می شود دقیقاً همان استراتژی هوشمندانه‌ای است که اتصالی بادوام و پرسرعت را برای ما تضمین می‌کند.