ابوظبی، آینه‌ای از دیپلماسی سایه

    کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی و مسائل بین الملل گفت: نتانیاهو در این دیدار از محمد بن زاید خواسته است گزارش روزنامه هاآرتص درباره هشدار صریح امارات پیش از عملیات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ را تکذیب کند.
بشیر اسماعیلی کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی و مسائل بین الملل در بخش نخست گفت و گو با « کائنات» در خصوص سفر محرمانه بنیامین نتانیاهو به امارت به گوشه ای از آنچه پشت پرده این سفر رقم خورده پرداخت و در این باره گفت: سفر محرمانه بنیامین نتانیاهو به ابوظبی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶، که پس از بازگشت او از مجمع عمومی سازمان ملل و تنها یک ماه پیش از انتخابات کنست انجام شد، را نمی‌توان صرفاً یک دیدار دوجانبه تلقی کرد. این سفر، در واقع آیینه‌ای است که هم بحران مشروعیت درونی نتانیاهو و هم تحولات عمیق‌تر در هندسه امنیتی منطقه را بازمی‌تاباند.
وی در این باره خاطر نشان کرد و گفت: دفتر نخست‌وزیری رژیم اسرائیل هدف رسمی سفر را «تقویت روابط دوجانبه و مقابله با چالش‌های منطقه‌ای» اعلام کرد. اما سه مقام ارشد اسرائیلی به رویترز گفتند این دیدار حدود شش ساعت طول کشید و ایران یکی از محورهای اصلی گفت‌وگوها بود. گزارش‌های رسانه‌های اسرائیلی از رایزنی‌های گسترده‌تر در ابوظبی با حضور نمایندگانی از عربستان، اردن، مراکش و برخی کشورهای دیگر درباره ایران، حملات انصارالله و همکاری‌های پدافندی خبر داده‌اند. گزارش‌هایی که تاکنون از سوی کشورهای نامبرده به‌طور رسمی تأیید نشده است.
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی یادآور شد: با این حال، آنچه این سفر را از یک نشست امنیتی معمولی متمایز می‌کند، جنبه شخصی و انتخاباتی آن است. نتانیاهو در این دیدار از محمد بن زاید خواسته است گزارش روزنامه هاآرتص درباره هشدار صریح امارات پیش از عملیات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ را تکذیب کند. بر اساس این گزارش، رئیس امارات حدود یک هفته و نیم پیش از حملات، در تماس تلفنی به نتانیاهو هشدار داده بود که یحیی سنوار در حال تدارک «اقدامی بزرگ» است.
وی در این باره تاکید کرد: افشای این موضوع در آستانه انتخابات، به بزرگ‌ترین بحران مشروعیت نتانیاهو در قبال افکار عمومی اسرائیل و متحدان منطقه‌ای او تبدیل شده است. درخواست «حمایت معنوی» از بن زاید و تلاش برای خاموش کردن این روایت، نشان می‌دهد که نتانیاهو بیش از هر چیز به دنبال مدیریت یک بحران سیاسی درونی است، نه صرفاً هماهنگی امنیتی با متحدان عرب.
بشیر اسماعیلی در ادامه گفت و گو تاکید کرد: از منظری دیگر می‌توان گفت زیربنای این رابطه دوجانبه، اقتصادی است. از زمان توافق ابراهیم در سپتامبر ۲۰۲۰ تا مه ۲۰۲۶، تجارت کالایی دوجانبه به حدود ۱۴.۵۳ میلیارد دلار رسیده و امارات به شریک تجاری عربی برجسته اسرائیل تبدیل شده است. در نیمه اول سال ۲۰۲۶ نیز تجارت دوجانبه حدود ۱.۵ میلیارد دلار برآورد شد که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۱۰ درصد رشد نشان می‌دهد. توافق مشارکت اقتصادی جامع (CEPA) چارچوب نهادی مستحکمی برای آزادسازی تجاری فراهم کرده و پروازهای مستقیم به رکورد ۱۳۶ پرواز در هفته رسیده است ( تا پیش از حادثه هواپیما ربایی خطوط هوایی فلای دوبی).
وی در خصوص چرایی پایداری روابط اسرائیل و امارات گفت: این عمق اقتصادی، توضیح می‌دهد چرا روابط ابوظبی–تل‌آویو حتی در اوج انتقادات جهانی از عملیات نظامی رژیم اسرائیل در غزه، از هم نپاشید. برای امارات، این رابطه ابزاری برای تنوع‌بخشی به شرکای امنیتی و دسترسی به فناوری پیشرفته است؛ برای اسرائیل، دریچه‌ای به جهان عرب و بازاری کلیدی.