صفحه اول
کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی و مسائل بین الملل گفت: نیروی نظامی کشور نیازی نمی دید که از تکنولوژیهای به روزتر خود و آن چیزی که اصطلاحا در سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ تولید کردیم استفاده و رونمایی کند واین موضوع موجب نگرانی دشمن شده است. امین رضایی نژاد کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی و مسائل بین الملل در گفت وگو با «کائنات» در خصوص این موضوع که چرا ایران در برابر آمریکا طی جنگ های اخیر در یک سال گذشته با تمام توان نظامی وارد عرصه نشده گفت: در پاسخ به این پرسش که چرا ایران طی یک سال گذشته در برابر تجاوز اسرائیل و آمریکا با تمام توان نظامی خود وارد میدان نشده دقیقا بر خلاف ایالات متحده آمریکا که به جز سلاح هستهای، تقریباً تمام فناوریهای روز خود را برای جنگ وارد میدان کرد باید گفت آمریکا و شخص ترامپ انتظار نداشت جنگ طولانی شود چرا که گمان می کرد ایران شبیه ونزوئلاست. وی در این باره خاطر نشان کرد: ترامپ گمان می کرد می تواند هر چه سریعتر به جنگ با ایران پایان دهد بدین خاطر با تمام توان نظامی خود وارد میدان علیه ایران شد بدین خاطر چارهای نداشت که عمده فناوریهای نظامی خود را وارد میدان کند اما ایران این کار را نکرد چرا که درابتدای جنگ در موضع دفاع قرار داشت لذا نیاز به انجام این کار نبود. کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی و مسائل بین الملل افزود: ایران قرار نبود از روز اول از تمام توان خود رونمایی کند مخصوصاً در بخش دفاعی حوزه نیروی زمینی که امروز شاهد شگفتانه هایی هستیم که می آفریند و از خود به نمایش گذاشته بنحوی که دشمن را مبهوت ومتحیر کرده است. امین رضایی نژاد کارشناس سیاست خارجی در این باره تصریح نمود: به نظر می رسد ایران همچنان این بخش را محفوظ نگه داشته چرا که نیاز نبود از آن رونمایی کند، ضمن اینکه خوشبختانه در حوزه موشکی نیز تکنولوژی و فناوریهایی داریم که هنوز از آن رونمایی نشدهاست. کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی معتقد است: مساله حائز اهمیت این است که همچنان تکنولوژیهای فعلی ما جوابگوی پدافند غرب بوده است لذا نیروی نظامی کشور نیازی نمی دید که از تکنولوژیهای به روزتر خود و آن چیزی که اصطلاحا در سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ تولید کردیم استفاده و رونمایی کند واین موضوع موجب نگرانی دشمن شده است. امین رضایی نژاد یادآور شد: با توجه به اینکه همچنان از تکنولوژی یک دهه گذشته خود استفاده میکنیم این یک مسئله بسیار مهم برای دشمن است و این نگرانی همچنان در دشمن وجود دارد که در جنگ بعدی اگر رخ دهد ایران با چه توانی و با چه ابزارهای نظامی به میدان بازمی گردد.