صفحه اول
فخری قائدی- معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه «پروژه مهر» مهمترین برنامه ملی این وزارتخانه برای آغاز سال تحصیلی است، گفت: تمام برنامهریزیها بر برگزاری آموزش حضوری از اول مهرماه متمرکز شده و تلاش میکنیم با استفاده از همه ظرفیتهای موجود، هیچ کلاسی در آغاز سال تحصیلی بدون معلم نماند. آموزش حضوری همان تجربهای است که ما از اولین مدل آموزش و یادگیری داریم. آموزش حضوری یا آموزش سنتی برای ما از زمانی شروع میشود که برای اولین بار پشت میز مینشینیم، کتاب باز میکنیم و شخص مقابل، مربی یا معلم، شروع به تدریس میکند. بعضی از ما تجربه آموزش حضوری را قبل از ۷ سالگی و ورود به مدرسه در مهدکودک و پیشدبستانی، از طریق مربیها شروع کردیم؛ حتی برخی با کتابهای ساده و اولیه که مفاهیم ابتدایی از حروف و آوا یا اشکال هندسی را معرفی میکردند، از طریق افرادی مثل والدین یادگیری و آموزش را شروع کردند. در واقع اولین شکل از آموزش در سنین پایین به شکل آموزش سنتی است. آموزش حضوری را همه میشناسند و تعریف ساده آن حضور فیزیکی افراد همراه با استاد یا معلم با تخته، گچ و یا وایتبرد، برای یادگیری است. همه افراد در طول دوره زندگیشان حتما هر چند کوتاه دوره آموزش حضوری را گذارندهاند. دوران تحصیلات ابتدایی تا دیپلم، کلاسهای تقویتی مدرسه، کلاس زبان و دورههای آموزشی ارائه شده برای کارمندان و … نمونههایی از آموزش حضوری هستند. این نوع آموزش قرنهاست به عنوان استاندارد آموزشی و روش واقعی یادگیری شناخته میشود. کلاسهای حضوری با یک معلم یا استاد و تعدادی یادگیرنده و در مکانی به نام کلاس قابل تشکیل است. در این روش یادگیری ارتباط و تعامل زنده بین مدرس و یادگیرنده رخ میدهد و همچنین این ارتباط بین یادگیرندگان نیز وجود دارد و آنها می توانند به صورت گروهی با هم روی مبحثی کار کنند و دانستههای خود را به اشتراک بگذارند. همچنین مهارت ارتباطی و حضور در اجتماع را نیز تمرین و تقویت کنند و بیشتر به علایق خود پی ببرند. اما همه این کلاسها و آموزشهای حضوری تا حدود دو سال پیش پابرجا بود و بدون هیچ محدودیت خاصی قابل تشکیل بود که با شیوع ویروس کرونا همه چیز عوض شد . رویکرد جدید از یادگیری شکل گرفت که تا قبل از کرونا با اقبال زیادی رو برو نشده بود. آموزشهای مجازی راه حلی بود که از توقف آموزش و یادگیری جلوگیری کرد.با آموزش های مجازی محدودیت های زمانی و مکانی حذف شد و علاقه مندان به یادگیری در هرزمانی که می خواستند می توانستند به یادگیری موضوعات مورد علاقه شان بپردازند. در این میان غیر از ویژگیهای فیزیکی، ویژگیهای اجتماعی هم حائز اهمیت هستند که عبارتند از: ارتباط مثبت و حمایتگر بین معلمان و دانشآموزان: ارتباط مثبت همراه با حمایت بین معلمان و دانشآموزان، نقش مهمی در ایجاد محیط یادگیری مطلوب ایفا میکند. معلمان باید با دانشآموزان خود ارتباطی دوستانه و صمیمانه برقرار کنند و از آنها حمایت کنند، البته با تعیین و رعایت حد و مرز. حس امنیت و آرامش در محیط: دانشآموزان باید در محیط آموزش احساس امنیت و آرامش داشته باشند. آنها باید مطمئن باشند که در محیط آموزش مورد احترام قرار میگیرند و میتوانند بدون ترس و نگرانی، به یادگیری بپردازند. تنوع و انعطافپذیری در محیط: محیط آموزش باید متنوع و انعطافپذیر باشد تا بتواند پاسخگوی نیازهای مختلف دانشآموزان باشد. دانشآموزان باید فرصت داشته باشند که با روشهای مختلف یاد بگیرند و در فعالیتهای مختلف مشارکت داشته باشند.