صفحه آخر
تهران- ایرنا- رئیس شورای حکام مرکز مطالعات منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی، حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به ۱۴۹ بنای تاریخی را که نشان «سپر آبی» داشتند، نقض آشکار کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه دانست. به گزارش وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، علی دارابی در هفتمین نشست عادی شورای حکام که روز گذشته در هتل لاله تهران کار خود را آغاز کرد، گفت: این نشست در شرایطی برگزار می شود که ایران عزیز و ملت بزرگوار آن ناخواسته درگیر دو جنگ تحمیلی از سوی دو قدرت اتمی دنیا؛ آمریکا و رژیم کودک‌کش اسرائیل شده است. وی با اشاره به بمباران ۱۴ هزار مرکز اقتصادی، صنعتی، عمرانی، خدماتی، بیمارستانی، آموزشی و دانشگاهی از جمله کشتار ۱۶۸ دانش آموز مظلوم میناب و شهادت رهبر انقلاب اسلامی گفت: به دلیل شرایط ناپایدار، امکان حضور برخی از میهمانان و اعضای شورا فراهم نشد که امیدوارم با پیروزی ملت بزرگ ایران، اجلاس بعدی را در شرایط صلح پایدار برگزار کنیم. قائم‌مقام وزیر و معاون میراث‌فرهنگی کشور ادامه داد: در جریان این جنگ تجاوزکارانه ۱۴۹ بنای تاریخی شامل ۵ اثر ثبت جهانی و ۴۹ موزه در ایران آسیب دیدند که در تمامی آن‌ها نشان «سپر آبی» نصب شده بود و بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه، این اماکن فرهنگی تاریخی نباید مورد حمله قرار می گرفتند. دارابی با بیان اینکه برگزاری این نشست در چنین شرایطی بیانگر تعهد و وفاداری جمهوری اسلامی ایران به صیانت و پاسداشت حوزه فرهنگ است، افزود: همه ما که در حوزه فرهنگ و میراث ناملموس مأموریت داریم، باید تلاش مضاعفی را برای گفت‌وگو، اقناع، همدلی و همزبانی در سرلوحه کارهای خود قرار دهیم. رئیس شورای حکام مرکز مطالعات منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی گفت: طی دو سال گذشته، برای کشور ما و برای بخشی از منطقه، شرایط جنگی و بحرانی منطقه، محدودیت رفت‌وآمد و ارتباطات و دشواری‌های ناشی از فضای بین‌المللی، بر امکان دیدار و همکاری حضوری اثر گذاشت. برخی برنامه‌ها ناگزیر به تعویق افتادند و تشکیل این نشست هم دیرتر از زمان مورد انتظار ممکن شد. دارابی ادامه داد: با این همه، گفت‌وگو ادامه یافت، ارتباط با شبکه‌های تخصصی حفظ شد و مرکز میراث ناملموس تهران کوشید حتی در محدودترین شرایط، حضور منطقه‌ای و بین‌المللی خود را تداوم بخشد. وی به برنامه‌های برگزار شده طی دو سال اخیر از جمله کارگاه برگزار شده در ارمنستان، برنامه زنان حامل میراث زنده، زمینه شبکه‌سازی سازمان‌های مردم‌نهاد، همکاری نهادهای حافظه برای نسل جوان، آموزش سیاست‌گذاران در ایران اشاره کرد. دارابی افزود: برای دوره ۲۰۲۶–۲۰۲۷ محورهایی همچون تاب‌آوری جوامع در برابر تغییر اقلیم، دانش بومی آب، دانش و شیوه‌های سنتی درمان، نظام‌های خوراک و دانش‌های وابسته به آن، و نیز برنامه‌های ظرفیت‌سازی برای اجرای کنوانسیون ۲۰۰۳ در قزاقستان و ازبکستان پیشنهاد شده‌اند. پایداری مالی و تجهیز منابع برای توسعه مأموریت‌های منطقه‌ای، افزایش مشارکت کشورها و گسترش برنامه‌های تخصصی از دیگر نکاتی بود که رئیس شورای حکام مرکز مطالعات منطقه‌ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس در آسیای غربی و مرکزی با آن اشاره کرد. * میراث ناملموس، پیونددهنده ملت‌ها و زمینه‌ساز تقویت صلح و همدلی در منطقه دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با تاکید بر نقش میراث‌فرهنگی ناملموس در تقویت پیوندهای تاریخی و فرهنگی ملت‌ها گفت: میراث زنده می‌تواند با عبور از مرزهای سیاسی و جغرافیایی، یادآور پیوستگی مردمان منطقه و زمینه‌ساز امید به صلح و همزیستی پایدار باشد. حسن فرطوسی با اشاره به اهمیت این نشست در شرایط کنونی جهان و منطقه اظهار کرد: در روزگاری که جنگ و خشونت با بهره‌گیری از فناوری‌های جدید، چالش‌های جدی برای بشریت ایجاد کرده است، باید بار دیگر درباره مفاهیمی همچون کرامت انسانی، وحدت بشر، همدلی و مقدم شمردن دیگران تامل کنیم. وی با طرح این پرسش که آیا در جهان امروز، با وجود گسترش جنگ و خشونت، همچنان می‌توان به وحدت بشری امیدوار بود، افزود: باید شواهدی را بازخوانی کنیم که نشان می‌دهند انسان‌ها با وجود تفاوت‌های نژادی، مذهبی، فرهنگی و زبانی، در طول تاریخ با یکدیگر پیوند داشته‌اند و همچنان می‌توانند بر پایه ارزش‌های مشترک به هم نزدیک شوند. فرطوسی ادامه داد: اگر این پرسش‌ها را دوباره مورد تامل قرار دهیم، اهمیت فعالیت‌های مرکز میراث ناملموس تهران بیش از پیش آشکار می‌شود؛ مرکزی که می‌تواند با تکیه بر میراث مشترک ملت‌ها، پیوندهای تاریخی و فرهنگی میان مردمان منطقه را یادآوری و تقویت کند. * میراث زنده؛ فراتر از مرزهای سیاسی و جغرافیایی دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با اشاره به تفاوت میان میراث ملموس به‌نمایش‌گذاشته‌شده در موزه‌ها و میراث زنده ناملموس گفت: میراث ناملموس در زندگی روزمره مردم جریان دارد و آیین‌ها، سنت‌ها و مناسک مشترک، ظرفیت آن را دارند که مردمان منطقه را فارغ از مرزبندی‌های سیاسی و جغرافیایی به یکدیگر پیوند دهند. فرطوسی با اشاره به آیین‌هایی همچون نوروز و مهرگان و نیز آیین‌های مشترک میان کشورهای منطقه بیان کرد: ثبت و پاسداشت این میراث زنده فرصتی است تا بار دیگر به پیوندهای عمیق فرهنگی میان ملت‌ها توجه کنیم و دریابیم که با وجود تفاوت‌ها، همچنان به یکدیگر مرتبط هستیم. وی با اشاره به میراث تمدنی مشترک منطقه، از منشور کوروش و لوح قوانین حمورابی به‌عنوان نمونه‌هایی از میراث تاریخی و تمدنی یاد کرد و گفت: این آثار و شواهد تاریخی، در کنار پیوندهای فرهنگی گسترده از شبه‌قاره هند تا آسیای میانه و از سمرقند و بخارا تا دیگر کانون‌های تمدنی منطقه، یادآور ارتباط دیرینه جوامع و تمدن‌ها هستند. فرطوسی افزود: چنین میراثی می‌تواند فرصتی برای بازشناسی ریشه‌های مشترک فرهنگی و تقویت گفت‌وگو میان ملت‌ها فراهم کند؛ ظرفیتی که در جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم. دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با تاکید بر پیوند میان میراث فرهنگی و توسعه پایدار اظهار کرد: از نگاه یونسکو، پاسداشت تنوع فرهنگی و حفاظت از محیط‌زیست، آب و خاک، ارتباطی عمیق با یکدیگر دارند و توسعه پایدار بدون توجه هم‌زمان به این مولفه‌ها محقق نخواهد شد.