سیاست
معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی با انتقاد از رویکرد دوگانه آمریکا در قبال فناوری هسته‌ای گفت: چگونه است که آمریکا توسعه فناوری هسته‌ای را برای خود در اولویت قرار می‌دهد، اما هم‌زمان می‌خواهد جمهوری اسلامی ایران از این فناوری پیشرفته و پیشران علم و فناوری محروم باشد؟ «محمد اسلامی» معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی صبح امروز یکشنبه ۱۹ مهرماه، در همایش بین‌المللی «اکوساید؛ جنایت جنگی خاموش»، گفت: یاد و خاطره شهدای عزیز، به‌ویژه ۱۶۸ نوگل پرپرشده مدرسه شجره طیبه میناب را گرامی می‌داریم. این جنایت تا ابد بر پیشانی آمریکا و رژیم صهیونیستی باقی خواهد ماند و از نگاه‌ها، قلب‌ها و ذهن‌ها پاک نخواهد شد. شهادت مظلومانه این کودکان، علاوه بر رسوایی عاملان این جنایت در دنیا، عذاب الهی را نیز در قیامت برای آنان به دنبال خواهد داشت. بخشی از سخنان محمد اسلامی به شرح زیر است: آمریکا سازمان‌های بین‌المللی و منشور ملل متحد را سخره گرفته است. دخالت‌های آمریکا در همه امور ملت‌ها و رفتارهای مبتنی بر استانداردهای دوگانه در سازمان‌های بین‌المللی، امروز برای همگان آشکار شده است. فناوری هسته‌ای، فناوری زندگی، فناوری حیات‌بخش و سازگار با محیط زیست است و از سلامت انسان‌ها پشتیبانی می‌کند و نجات‌بخش جان انسان‌ها و محیط زیست است. چرا باید جمهوری اسلامی ایران از این فناوری پیشرفته که موتور پیشران علم و فناوری کشور است، محروم باشد؟ چه قانونی به آنها اجازه می‌دهد که این‌گونه دخالت کنند و اعلام کنند ایران نباید فناوری هسته‌ای داشته باشد؟ چگونه است که رئیس‌جمهور آمریکا در سند امنیت ملی و سند راهبردی امنیت ملی و دفاع ملی این کشور، به‌صراحت و در همان صفحات آغازین، توسعه فناوری هسته‌ای و هوش مصنوعی را در اولویت قرار می‌دهد و توسعه نیروگاه‌های اتمی و فناوری هسته‌ای را در دستور کار می‌گذارد، اما هم‌زمان برای جمهوری اسلامی ایران ممنوعیت اعلام می‌کند؟ آنها گستاخانه و بی‌محابا به تأسیسات هسته‌ای تحت نظام پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حمله می‌کنند، اما آژانس این حملات را محکوم نمی‌کند. اصلاً کجای نظام بین‌الملل می‌توان چنین تناقضی پیدا کرد که نهادی به‌صورت گزینشی رفتار کند؟ به یک تأسیسات هسته‌ای حمله کنند که تخریب آن می‌تواند پیامدهای فاجعه‌باری برای محیط زیست و انسان‌ها داشته باشد، اما آژانس این حمله را محکوم نکند. در حملات اخیر، علاوه بر تأسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران که هدف قرار گرفتند و این حملات می‌توانست عواقب زیست‌محیطی سنگینی داشته باشد، تأسیسات غیرهسته‌ای، از جمله پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و مراکز پرتودهی نیز هدف حمله مستقیم قرار گرفتند؛ مراکزی که سازمان انرژی اتمی برای سلامت مردم و امنیت غذایی به آنها خدمت‌رسانی می‌کند. به سامانه پرتودهی موشک شلیک کردند. در این سامانه، ۱۷ چشمه کبالت ۶۰ وجود داشت. همچنین، در شرکت‌های پتروشیمی گوناگون، ۱۱۷ چشمه رادیواکتیو وجود داشته است. مردم عزیز مستحضر باشند که در تمام صنایع پیشرفته و صنایع بزرگ کشور که دارای فرایندهای ایمنی و اندازه‌گیری هستند، ابزار دقیق با فناوری هسته‌ای کار می‌کند؛ چه در پالایشگاه‌ها و چه در مجتمع‌های پتروشیمی، همه این صنایع از فناوری هسته‌ای استفاده می‌کنند. رئیس‌جمهور آمریکا در اجلاس عمومی سازمان ملل متحد اعلام می‌کند که تمدن ایران را از بین خواهد برد و نابود خواهد کرد. مگر ایران چه گناهی مرتکب شده است؟ ایران و مردم آن هرگز تسلیم نمی‌شوند. مردم ایران در طول تاریخ پیشتاز و پیشرو بوده‌اند و علم و فناوری همواره از ایران به سایر کشورها منتقل شده است. این افتخار متعلق به مردم ایران است. فناوری هسته‌ای نیز حاصل تفکر و تلاش شبانه‌روزی محققان این سازمان است؛ جوانان برومندی که با جان‌فشانی و علاقه، تحقیقات علمی انجام دادند و به این فناوری دست یافتند. این فناوری امروز تأثیرات ژرفی بر زندگی مردم گذاشته است. در بخش سلامت، اگر فناوری هسته‌ای در اختیار نداشته باشیم، تشخیص بسیاری از بیماری‌ها، به‌ویژه سرطان، با محدودیت‌های جدی مواجه می‌شود. امروزه در حوزه‌های تشخیصی، تسکینی و درمانی، فناوری هسته‌ای به کمک مردم و بیماران می‌آید. چگونه ممکن است کشوری که خود این فناوری را خلق کرده و به آن دست یافته است، صرفاً به این دلیل که یک قدرت زورگو نمی‌خواهد آن کشور تابع ضوابط و سیاست‌هایش باشد، از این فناوری صرف‌نظر کند و مردم خود را از مزایای آن محروم سازد؟ فرانسه پس از انقلاب مانع همکاری شرکت‌ها با صنعت هسته‌ای ایران شد رئیس‌جمهور آمریکا نیز در سال ۲۰۲۵ ابلاغ کرد که ظرفیت نیروگاه‌های اتمی این کشور چهار برابر شود. کشور فرانسه بیشترین خیانت را در حق ملت ایران کرده است. صنعت هسته‌ای فرانسه با پول مردم ایران ایجاد شد؛ پیش از انقلاب، ایران به فرانسه وام داد تا تأسیسات هسته‌ای ایجاد کند و ایران نیز در آن شریک باشد و بتواند از آن استفاده کند. همین کنسرسیومی که امروز پیشنهاد می‌کنند، ۵۳ سال پیش با پول ایران تأسیس شد، اما پس از آن ایران را از مشارکت و بهره‌مندی محروم کردند.