انرژی
تصمیم چین برای توقف صادرات فرآوردههای نفتی میتواند عرضه به خریداران آسیایی را کاهش دهد. تصمیم چین برای توقف صادرات فرآوردههای نفتی به مقاصدی غیر از هنگکنگ و ماکائو در ماه جاری، میتواند سبب کاهش عرضه به برخی از بزرگترین خریداران مانند سنگاپور، مالزی و استرالیا شود. کاهش عرضه محمولههای سوخت از سوی بزرگترین قطب پالایشگاهی جهان سبب شد حاشیه سود پالایشگاههای آسیا برای تولید بنزین به رقم بیسابقه ۵۰ دلار برای هر بشکه بیشتر از قیمت نفت خام شاخص برنت دریای شمال برسد. در همین حال، اختلاف قیمت ماهانه گازوئیل و سوخت جت افزایش یافت و در وضعیت پیشبهین قرار گرفت؛ وضعیتی در بازار که در آن قیمت تحویل کوتاهمدت از قیمت تحویل در ماههای آینده بیشتر است. بر اساس دادههای شرکت ردیابی کشتی کپلر، سنگاپور بزرگترین مشتری بنزین چین به شمار میرود و در ۹ ماه نخست سال جاری یک میلیون و ۷۷۲ هزار تن (معادل ۱۴ میلیون و ۹۷۰ هزار بشکه) از این کشور وارد کرده است که ۶۲ درصد کمتر از مجموع واردات سال ۲۰۲۵ و نشاندهنده کمبود عرضه است. ذخیرهسازی فرآوردههای سبک نفتی در سنگاپور، قطب تجاری نفت آسیا، به پایینترین سطح در پنج سال گذشته رسیده است. معاملهگران در سنگاپور بنزین را برای صادرات دوباره ترکیب میکنند و اندونزی اصلیترین مقصد صادراتی این نوع بنزین است. محمد بارون، سخنگوی شرکت دولتی انرژی اندونزی (پرتامینا) گفت: ما همچنان تحولات مربوط به سیاستهای صادرات سوخت چین را بهدقت زیر نظر داریم. وی افزود: پرتامینا سبد تأمین متنوعی دارد و به افزایش تولید داخلی و توسعه سوختهای زیستی برای کاهش وابستگی به واردات ادامه میدهد. سوخت جت بخش اصلی صادرات چین را به خود اختصاص میدهد که بیشتر به هنگکنگ صادر میشود. این کشور از محدودیتهای صادراتی چین معاف است. دادههای کپلر نشان میدهد که سنگاپور بعد از هنگکنگ بزرگترین واردکننده گازوئیل از چین است و پس از آن استرالیا، مالزی و بنگلادش قرار دارند. بر اساس دادههای دولتی، استرالیا به دومین واردکننده بزرگ سوخت جت چین تبدیل شده و پس از آن ویتنام، ژاپن و مالزی قرار دارند. استرالیا معادل ۴۲ روز مصرف ذخیره بنزین دارد که ۱۱۰ درصد بیشتر از مقدار مورد نیاز این کشور است. ذخیره سوخت جت این کشور هم معادل ۲۹ روز مصرف است.