سیاست
سفرهای فشرده شی جین‌پینگ پیش از دیدار با ترامپ، نشان‌دهنده تلاش چین برای گسترش شبکه روابط جهانی و بهره‌گیری از خلأهای ناشی از کاهش نقش آمریکا است. پکن هنوز جایگزین کامل واشنگتن نیست، اما با توسعه نهادهای چندجانبه و روابط راهبردی، رقابت دو کشور را از سطح دوجانبه به بازآرایی نظم جهانی کشانده است. به گزارش روزنامه دیلی تلگراف، پیش از ورود شی جین‌پینگ به واشنگتن، رئیس‌جمهور چین در مدت تنها دو هفته در نشست سازمان همکاری شانگهای در قرقیزستان، اجلاس بریکس در هند و سفر دولتی به مصر شرکت کرد. او با شش رهبر جهان دیدار دوجانبه داشت، با بیش از ده رهبر دیگر تعامل کرد، چندین سخنرانی انجام داد و در مراسم استقبال نظامی شرکت کرد. همین برنامه فشرده باعث شد غیبت او در ضیافت شام دهلی و سپس حرکت نسبتاً خشک او هنگام بالا رفتن از پله‌های هواپیما، به گمانه‌زنی‌هایی درباره وضعیت سلامتی‌اش منجر شود؛ گمانه‌زنی‌هایی که فاقد شواهد بود. اما اهمیت اصلی این سفرها نه در وضعیت جسمانی شی، بلکه در پیامی بود که برنامه دیپلماتیک فشرده او منتقل می‌کرد. در شرایطی که دونالد ترامپ رویکرد «اول آمریکا» را دنبال می‌کند و روابط واشنگتن با بخشی از متحدانش پرتنش شده، پکن تلاش می‌کند تصویری متفاوت از خود ارائه دهد: قدرتی که فعالانه در حال گسترش روابط جهانی و پر کردن خلأهای ایجادشده از سوی آمریکا است. انتظار نمی‌رود دیدار دونالد ترامپ و شی به توافق‌های عمده‌ای منجر شود. دو طرف پس از جنگ تجاری پرتنش سال گذشته، تلاش کرده‌اند روابط را در چارچوب «ثبات راهبردی سازنده» مدیریت کنند. تمدید موقت آتش‌بس تجاری محتمل به نظر می‌رسد و ممکن است توافق‌های محدودی در حوزه کشاورزی و فروش هواپیما حاصل شود، اما در موضوعاتی مانند قواعد مربوط به هوش مصنوعی، فروش تسلیحات به تایوان و چارچوب بلندمدت تعرفه‌ها، تحول اساسی بعید است.