جامعه
مهرنوش صفدرپور - جامعه در هیچ دورهای مانند دوره کنونی نیازمند تفکر خیر جمعی و فعالیتهای خیرخواهانه نبوده است.وجوهی از کار خیر مانند همدردی کردن، مهربانی کردن، همدلی ایجاد کردن و لبخند بر لب آوردن، در ایران امروز به شدت مورد نیاز است، در این دولت باید تمام تلاش خود را برای نهادینه کردن و گسترش خیر جمعی به کار گرفت و موانع موجود در این مسیر را برطرف کرد. القای بیپناهی و آیندهفروشی پوشالی به قیمت از دست رفتن امروز و فردای ایران در جامعه در حال وقوع است، جامعه را باید به سمت آرامش ذهنی هدایت کرد و نهادهای میانی مانند سازمانهای مردمنهاد بزرگترین کار خیر جمعیشان ایجاد آرامش در جامعه و تقویت تفکر منطقی است. همه ما آرزو داریم در جهانی سالم و یکپارچهتر زندگی کنیم. جهانی که همه افراد نسبت به یکدیگر مهربان باشند و از بیماریهای اجتماعی بهدور باشیم. تصور چنین جامعهای شاید سخت باشد؛ ولی مسیر رسیدن به آن، چندان سخت نیست. یکی از مهمترین ابزارهای ما بهعنوان افراد جامعه، همدلی است. اگر هر یک از ما بتوانیم مهارت همدلی را در خود گسترش و توسعه دهیم، میتوانیم به آینده خود خوشبین باشیم. توافقپذیری یا همدلی یکی از پنج عامل بزرگ شخصیت است.همدلی به ارتقای عدالت اجتماعی کمک میکند.توافقپذیری یا همدلی به صفاتی اشاره دارد که نشاندهنده رفتارهای مرتبط با تعاملات اجتماعی و نحوه برخورد با دیگران است.افرادی که در این ویژگی نمره بالایی دارند، معمولاً شفقتآمیز، همدرد، مهربان و حسّاس به نیازهای دیگران هستند.این ویژگی نقش مهمی در تعاملات اجتماعی و ایجاد روابط مثبت با دیگران ایفا میکند.توافقپذیری و همدلی به عنوان ابزارهایی برای رسیدن به برابری و عدالت اجتماعی، نقش بنیادی دارند.این مفاهیم باعث میشوند افراد به جای ایجاد تنش و درگیری، به دنبال راهحلهایی باشند که برای همه قابل قبول باشد.در چنین جوامعی، نه تنها نابرابریها کاهش مییابد بلکه انسجام اجتماعی نیز افزایش مییابد. توسعه ارزشهایی مانند توافقپذیری و همدلی، گامی مهم در سوی ساخت یک جامعه عادلانه و متعادل است.همدلی به ارتقای عدالت اجتماعی کمک میکند زیرا باعث میشود افراد به دغدغهها و نیازهای دیگران توجه کاملتری داشته باشند.در جوامعی که همدلی غالب است، بیشتر به دنبال رفع نیازهای اجتماعی و کاهش نابرابریها هستند.این موضوع به این معنا است که افراد آمادهتر به شرکت در برنامههای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هستند که برای بهبود شرایط گروههای ضعیف و محروم طراحی شدهاند. همدلی، با ایجاد اعتماد و همبستگی بین افراد مختلف، به جامعه کمک میکند تا به سمت عدالت و برابری حرکت کند.در افراد توافقپذیر، توانایی فهمیدن و همدلی کردن با احساسات دیگران به طور قابل ملاحظهای وجود دارد.آنها معمولاً تلاش میکنند تا در تعاملات خود با دیگران تنش را کاهش دهند و جوی همکاری و صلح را ایجاد کنند.این نوع از رفتار میتواند منجر به ایجاد محیطهای اجتماعی و کاری مثبت و پشتیبانیکننده شود. افراد توافقپذیر معمولاً به دنبال حل مسائل با روشهای غیرتعصبی و بیطرفانه هستند و از تقابلها و درگیریها دوری میکنند.در مقابل، افرادی که نمره توافقپذیری کمتری دارند، ممکن است رفتارهایی نظیر رقابتجویی، سختگیری و حتی ضداجتماعی نشان دهند.این افراد ممکن است بیشتر به دفاع از حقوق خود و دستیابی به هدفهای شخصی خود توجه کنند و کمتر به نیازهای دیگران حساس باشند. افراد توافقپذیر معمولاً بهترین انتخاب برای نقشهایی هستند که نیازمند تعاملات اجتماعی مداوم و حل مشکلات بین افراد است.آنها میتوانند در محیطهای کاری که نیاز به همکاری و اعتماد دوطرفه دارند، عملکرد برجستهای ارائه دهند.برخلاف افراد توافقپذیر، افرادی که در این ویژگی نمره کمتری دارند، ممکن است در مواقعی که نیاز به تصمیمگیری سریع و بدون در نظر گرفتن نظرات دیگران است، بهتر عمل کنند.این نوع از رفتار میتواند در شرایطی که نیاز به قدرت تصمیمگیری مستقل و سریع وجود دارد، مزیتهایی داشته باشد. بنابراین، نمره توافقپذیری به تنهایی معیاری برای ارزیابی عملکرد فرد نیست و بستگی به محیط و شرایط دارد.