ماده ۵۱ منشور ملل متحد

 احسان محمدی - بازه‌سازی «10 تا 15 روزه» از سوی ترامپ فقط جنگ روانی نیست.وقتی شورای دفاع ایران پیام «اقدام پیش از حمله» مخابره کرده، این ادبیات می‌تواند به اشتباه محاسباتی ختم شود.ترامپ قبلاً هم وعده «کمک در راه» داد؛ اما عقب نشست.بازی با زمان، همیشه بی‌هزینه نمی‌ماند. برجسته‌سازی آرایش نظامی آمریکا در غرب آسیا و ضرب‌الاجل‌های 10 تا 15 روزه علیه ایران، بیش از آنکه نمایش قدرت باشد، نشانه شکاف عمیق میان کاخ سفید و افکار عمومی آمریکاست؛ شکافی که هر خطای محاسباتی را به بحرانی غیرقابل مهار برای واشنگتن تبدیل می‌کند. سکوت دموکرات‌ها در برابر احتمال جنگ با ایران، نه از سر بی‌تفاوتی بلکه حاصل یک محاسبه سرد سیاسی است. آن‌ها این مسیر را تله‌ای می‌دانند که ترامپ خود ساخته و ترجیح می‌دهند به‌جای خنثی‌سازی، اجازه دهند هزینه‌های آن سرمایه سیاسی او را بسوزاند.
هرگونه اقدام نظامی آمریکا علیه ایران نه تنها یک عملیات محدود نخواهد بود، بلکه می‌تواند به بی‌ثباتی گسترده منطقه‌ای، اختلال در بازارهای جهانی انرژی و تشدید ناامنی در سطح بین‌المللی منجر شود. ااز دیگر سو انتشار مجموعه‌ای از گزارش‌های خبری و اظهارنظرهای مکرر دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده درباره تبعات عدم توافق ایران با این کشور، بازتاب قابل توجهی در رسانه‌های بین‌المللی پیدا کرده است.در بسیاری از این مطالب، ابهام در سیاست خارجی ترامپ، تناقض رفتارهای او در میدان در یک سال اخیر با شعارهای انتخاباتی که داده و همچنین نامشخص بودن نتیجه‌ای که او از هرگونه حمله نظامی احتمالی به ایران به دنبال آن است، مطرح شده و عمدتا بی‌پاسخ قطعی باقی مانده است.
«حمله بزرگ به ایران» همچنین با تلاش ترامپ برای دریافت جایزه صلح نوبل در تضاد خواهد بود. ترامپ می‌گوید که به خاطر پایان دادن به هشت جنگ از آغاز دوره دوم ریاست جمهوری، شایسته دریافت جایزه صلح است؛ ادعایی که به طور گسترده مورد مناقشه است. هیچ سابقه ای وجود ندارد که رئیس جمهور آمریکا فعالانه برای معتبرترین جایزه صلح جهان کمپین کند و در عین حال نیروی نظامی آمریکا را در خارج از مرزهای این کشور به کار گیرد.
تمام این عدم قطعیت باعث شده بقیه جهان درباره انگیزه های ترامپ برای نزدیک تر کردن آمریکا به جنگ با ایران حدس و گمانهای متفاوتی بزنند. ترامپ از زمان بازگشت به کاخ سفید، ظاهرا از ایفای نقش معامله گر اصلی جهان لذت برده است. او ریاست مراسم امضا و اجلاس های بین المللی متعددی مانند رویداد هیئت صلح در روز پنج شنبه در واشنگتن را بر عهده داشته است. رژیم تعرفه‌ای او کشورهای دیگر را مجبور کرد تا به دنبال توافق‌های تجاری مطلوب تر با آمریکا باشند و ترامپ را در مرکز مذاکرات پرمخاطره بر سر اقتصاد جهانی قرار داد.
ترامپ ماه گذشته با حمله به ونزوئلا و فراخوانش برای تصرف گرینلند توسط آمریکا، توجه جهانی را به خود جلب کرد. اختلاف بر سر گرینلند نمونه دیگری بود که کشورهای دیگر در تفسیر نیت واقعی ترامپ دچار مشکل شدند. دونالد ترامپ در آخرین اظهار نظر درباره ایران با اشاره به اینکه جهان باید منتظر بماند و ببیند او چه خواهد کرد، گفت: «باید توافق معناداری انجام دهیم، وگرنه اتفاقات بدی می افتد.»
جمهوری اسلامی ایران مکرراً در عالی‌ترین سطوح اعلام کرده، نه در پی تنش است، نه خواهان جنگ. ایران همچنین آغازگر هیچ جنگی نخواهد بود. با این حال، در صورتی که جمهوری اسلامی ایران مورد تجاوز نظامی قرار گیرد، به‌گونه‌ای قاطع، متناسب و در چارچوب حق ذاتی دفاع مشروع وفق ماده ۵۱ منشور ملل متحد پاسخ خواهد داد. از این رو در چنین وضعیتی و در چارچوب پاسخ دفاعی جمهوری اسلامی ایران، کلیه پایگاه‌ها، تأسیسات و دارایی‌های نیروی متخاصم در منطقه، اهداف مشروع تلقی خواهند شد و مسؤولیت کامل و مستقیم هرگونه پیامد غیرقابل پیش‌بینی و خارج از کنترل، متوجه ایالات متحده آمریکا است.