آقای رئیس جمهور؛ لطفا هیچ‌کاری نکن!

 همچون اغلب روسای جمهورِ عصر مدرن آمریکا، رای دهندگان این کشور از انتخاب خود بار دیگر سرخورده شده‌اند. ترامپ پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را با حمایت‌های گسترده مردمی از خود اشتباه گرفته است. این اشتباهی است که دولتمردان مدام می‌کنند. آن‌ها هیچگاه درس نمی‌گیرند و البته که ما نیز درس نمی‌گیریم!
 در شرایطی که آمریکا اکنون در استخر پوچی در حال غرق شدن است و میزان محبوبیت عمومی دونالد ترامپ نیز رو به کاهش است، لازم است مکثی کنیم و این واقعیت را در ذهن داشته باشیم که همه این بلاها و مشکلات می‌توانست به وقوع نپیوندد.
ترامپ می‌توانست نظر رای دهندگان آمریکایی را به خود جلب کند و آنچه آن‌ها می‌خواهند را به آن‌ها بدهد. همه چیزی می‌توانست متفاوت باشد اگر ترامپ متفاوت رفتار می‌کرد. فرمول موفقیت رئیس جمهوری آمریکا چندان پیچیده نبود. کلا سه مولفه در این فرمول باید مورد توجه می‌بود: امن‌سازی مرزهای آمریکا، حرکت دادن اقتصاد این کشور به سمت رونق، و فراهم‌سازی ثبات و سرگرمی در آمریکا.
ترامپ در دوره جدید حضورش در قدرت، مولفه اول را خیلی زود به مردم آمریکا داد. او مرزهای آمریکا را با سرعتی بالا امن کرد و در این زمینه به نحوی رفتار کرد که انگار اقدامی ساده را انجام داده است. متاسفانه وی به سمت تضعیف مولفه دوم حرکت کرد و با وضع تعرفه‌های فراوان، اقتصاد آمریکا را با چالش رو به رو کرد. ورای این ها، او صحنه سیاسی و اجتماعی آمریکا را هم به عرصه‌ای برای دلقک بازی و لوده‌گری تبدیل کرد و عملا امنیت را از این حوزه ربوده است.  نیاز چندانی به مرور سال گذشته نیست. اقدامات ترامپ نظیر ایجاد وزارت کارآمدی آمریکا که با جنجال‌های فراوان همراه شد و ایلان ماسک، وزیر این وزارتخانه خیلی زود استعفا داد، افشای ابعاد گسترده پرونده رسوایی جفری اپستین، و اقدامات خشونت‌آمیز ماموران اداره گمرک و مهاجرت آمریکا، همه و همه در این کشور سیلی از جنجال را به راه انداختند. آنچه در این میان واقعا جالب است این نکته می‌باشد که رئیس جمهوری نظیر ترامپ به قانون‌شکنی افتخار می‌کند. وی عملا در حال تکرار یک روند تاریخی و سنتی است: او فرصت‌های ذیقیمتی را برای ساختن چیزهای خوب هدر می‌دهد. در این نقطه یک سوال مطرح می‌شود و آن هم این است که براستی چرا انسان‌ها در تکرار اشتباهات تاریخی، از گذشته درس نمی‌گیرند؟
نیاز نیست چندان به گذشته برگردید تا واقعیت‌ها را ادراک کنید. به عنوان مثال در دوره ریاست جمهوری جو بایدن شاهد اشتباهات متعددی بودیم که می‌شد براحتی از وقوع آن‌ها جلوگیری کرد و یا به سمت ارتکاب آن‌ها حرکت نکرد. بایدن در روز نخست ریاست جمهوری‌اش روند سیاست‌های مرزی دولت ترامپ را با فرامین اجرایی خود معکوس کرد. با حضور او در قدرت بار دیگر فرمان بررسی درخواست‌های مهاجران جهت ورود به آمریکا صادر شد. پس از آن شاهد عقب‌نشینی آمریکا از افغانستان بودیم که برای آمریکا مشکلات جدی را به وجود آورد.
پس از این قبیل اقدامات، میزان محبوبیت مردمی بایدن به شدت سقوط کرد و هیچوقت هم ترمیم نشد. یک نکته قابل تامل که در قالب تمامی این مثال‌ها قابل رصد است این موضوع می‌باشد که آن‌ها اشتباهاتی بودند که می‌شد به آن‌ها دست نزد و خیلی راحت از آن‌ها دوری کرد. حتی اگر رئیس جمهور هیچ کاری نمی‌کرد وضع به مراتب بهتر بود.  حتی وقتی تورم در آمریکا افزایش پیدا کرد که تا حدی به دلیل هزینه‌کردهای دولت در زمان پاندمی کرونا بود، بایدن از مقابله با اصل مشکل پرهیز کرد و به نحوی با آن برخورد کرد که ما وقتی ساعت زنگ‌دارمان سرِ صبح به صدا درمی‌آید با آن رفتار می‌کنیم: وی به سرعت صدای ساعت را قطع کرد و بار دیگر خوابید!
اوباما نیز در دوره‌ای که رئیس جمهور آمریکا بود با طرح بزرگ خود برای حوزه بهداشت و سلامت در آمریکا که سعی داشت آن را به مثابه میراث ماندگار خود در دوره ریاست جمهوری‌اش معرفی کند، شکست خورد و عملا چالش‌های گسترده‌ای را برای آمریکا به وجود آورد. پیش از وی، جورج بوش پسر نیز وعده داده بود که ایجادکننده اتحاد باشد و نه ایجادکننده تفرقه. وی همچنین گفت که می‌خواهد نوعی سیاست خارجی فروتنانه را دنبال کند. این مفاهیم به واسطه حملات آمریکا به عراق و افغانستان، در دوره وی نابود شدند.