صفحه اول
مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران گفت: تراستیهای جدید را می شناختیم و میدانستیم که حتی برادرهایشان هم ریسک نمیکنند که به آنها پول قرض دهند و تاسف خوردیم که چطور میلیونها دلار پول نفت کشور را به دست این افراد با شرکتهای زیرپلهای دادهاند و این افراد با پول نفت کشور یک شبه مالک خودروهای رولز رویس در امارات شدند و امروز با محافظ تردد دارند و در طبقات پنت هاوس هتلهای گران امارات زندگی میکنند. علیاکبر پور ابراهیم، مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) در گفتوگو با ایلنا با افشاگری از پشت پرده تراستیهای نفتی و دلیل سکوت دولت در برابر تراستیهایی که چندین میلیارد پول نفت کشور را تحویل ندادند، اظهار داشت: در ایران چند گروه تراستی شکل گرفته، یک گروه از تراستیها خریداران نفت هستند که تعدادی از این تراستیها نفت کشور را فروختند و پول آن را پس نیاورند. دسته دوم تراستیهایی هستند که پول نفت را دریافت و آن را در یکسری حساب منتقل میکنند. در این گروه هر چند خریدار نفت تعهد خود را انجام داده اما پول نفت را به یک حسابی منتقل کرده و ممکن است در این حساب که پول منتقل شده، سوء استفادهای صورت بگیرد. تراستیهایی که پول نفت را تحویل ندادهاند اغلب از این دسته دوم هستند و پولهای نفتی که وصول شده اما در حساب واسطی رسوب کرده، مورد سوء استفاده قرار گرفته است. مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) تاکید کرد: اما دسته دیگر هستند که خالی خوانی میکنند؛ یعنی به دروغ میگویند پول نفت وصول و منتقل شده اما هیچ پولی وصول نشده است. در این فرایند عملا خریدار نفت با تراستی بانکی باهم تبانی میکنند و خریدار نفت از تراستی بانکی میخواهد که به دروغ تاییدیه انتقال پول را بدهد اما پول نفت را یک تا دو ماه دیگر به تراستی بانک تحویل دهد و از این مدت زمان تاخیر در تحویل پول نفت درصدی از سود بین طرفین تقسیم میشود. برای رشد تراستیهای فاسد، تراستیهای وزارت نفت را تعطیل کردند پورابراهیم در پاسخ به این سوال که فساد در بین تراستیها از چه زمانی آغاز شد، گفت: در دولت آقای روحانی پول فروش نفت به طور کلی در اختیار وزارت نفت قرار میگرفت به این معنا که وزارت نفت خودش تراستی ایجاد کرده بود و تراستیها تحت کنترل خود وزارت نفت بودند و مشخصا شرکت نیکو حسابهایی را ایجاد کرده بود و شرکتهای تراستی در اختیار خود نیکو بود. اینگونه نبود که تراستیها اشخاص ثالثی باشند که وزارت نفت بخواهد برای دریافت پول نفت کشور منت تراستی واسطی را بکشد. وی ادامه داد: در این فرایند وزارت نفت، پول نفت به طور مستقیم دریافت میکرد و این پول به طور مستقیم برای دارو و کالای اساسی هزینه میشد اما متاسفانه از دولت سیزدهم این رویه تغییر کرد که البته ما در این مقطع برای عدم تغییر این رویه بسیار تلاش و مبارزه کردیم و کشمکشی طولانی بین وزارت نفت و گروهی ایجاد شد و در همان دوران اتهاماتی به ما زدند که میخواهید فروش نفت در انحصارتان باشد اما سطح زندگی ما کاملا مشخص بود و تمام دریافتی و درآمدهای ما شفاف و قابل رصد بود. مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) گفت: اما در نهایت انحراف در مسیر بازگشت پول نفت را ایجاد کردند و وزارت نفت را مجبور کردند که این تراستیهای خود را تعطیل کند و تراستیهای بانکی را ایجاد کردند و اعلام شد که وزارت نفت از این پس باید پول نفت را از این حسابها دریافت کند. این تراستیها هم زیر نظر بانکهای تجاری کشور بودند که زیر نظر بانک مرکزی فعالیت میکردند. وی درباره علت این تغییرات گفت: در آن مقطع، شبکه صرافان با این فرایند برگشت پول نفت به کشور و اینکه وزارت نفت تراستی داشته باشد، بسیار مخالف بودند. این مخالفت هم به دو دلیل بود؛ اول اینکه ٣٠ الی ۴٠ میلیارد دلار پول از کسب و کار آنها خارج میشد در حالی که می توانستند کارمزد خوبی از این جابهجایی پول، نصیب خود کنند اما وزارت نفت با تراستیهای خود این هزینه اضافی را حذف کرده و نهایت درصد جابه جایی پول نیم درصد بود و از سوی دیگر صرافیها هم نمیتوانستند درصد را بالا ببرند چون سقف درصد دولت(وزارت نفت) نیم درصد بود. مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) با بیان اینکه با این تغییرات، وزارت نفت هم از مسئولیت بسیار سنگین بازگرداندن پول نفت به کشور خارج و تراستیهای مطمئن وزارت نفت تعطیل شدند، ادامه داد: البته این تراستیها پیش از این هم وجود داشتند و پولهای فولادیها، پتروشیمیها را میگرفتند اما عمده این پولها مالک خصوصی داشتند، حال اینکه پول نفت پول دولت و مردم است و نباید به دست تراستیهایی غیر از دولت بیفتد. به دولت هشدار دادیم که تراستیها پول نفت را میخورند! وی تاکید کرد: از همان ابتدا میدانستیم که این تراستیها پول نفت را میخورند که این اتفاق هم رخ داد. از این رو به طور مستمر هشدار دادیم و در اواخر دولت مرحوم رییسی مشخص شد که هشدارهایی را میدادیم درست بود و این اتفاق ناخوشایند رخ داد و تراستیها پول نفت را تحویل ندادند. پورابراهیم اظهار داشت: به همین دلیل ارگان نظارتی نامه رسمی را به دولت ارسال کردند مبنی بر اینکه تراستیها پول نفت را برنگردانند و در همان مقطع (بهمن ١۴٠٢ )، حدود ١١ میلیارد دلار پول نفت برنگشته بود و این پول در حساب تراستیها رسوب کرده بود و تردیدی نداشتم که بخشی از این ١١ میلیارد دلار خورده شده و دیگر پولی وجود ندارد که به کشور بازگردد. در همان دولت سیزدهم اقداماتی هم انجام شد اما با شهادت رییس جمهور متوقف ماند. وی با اشاره به روند انتخاب تراستیهای جدید اظهار داشت: این تراستیهای جدید دیگر از مسیر وزارت نفت تعیین نمیشدند بلکه افراد میتوانستند مجوزهایی را دریافت کنند و به همین دلیل تراستیها قارچ گونه زیاد شدند. البته جابه جایی پول نفت، نیاز به زیرساختهای فروش نفت از جمله کشتی و مخازن نفتی را هم ندارد و فارغ از این دشواریها است. هر کسی وصل بود، تراستی نفت میشد مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) با بیان اینکه هر کسی که میتوانست به کسی وصل شود و مجوزی بگیرد تراستی و جابهجاکننده پول نفت شد، افزود: جابهجایی پول نفت این گونه است که تراستیها میتوانند با مدارکی هویت حتی یک پاکستانی یا افغانستانی نسبت به گشایش حساب در امارات اقدام کنند و با یک شرکتهای زیرپلهای پول نفت را جابهجا کنند و به همین دلیل مانند قارچ، تکثیر شدند. پورابراهیم تاکید کرد: اواخر دولت سیزدهم، دولت به این مسیر اشتباه پی برده بود اما متاسفانه اصلاح روند مصادف شد با شهادت رییس جمهور و کار متوقف شد وگرنه در همان دولت سیزدهم جلوی این فساد گرفته میشد. در اواخر دولت سیزدهم، آقای مخبر به عنوان معاون اول ابلاغیه محکمی را به بانک مرکزی صادر کرد مبنی بر اینکه هر تراستی که طی دو هفته دولت نفت را پس نداد باید معرفی شود و اگر این ابلاغیه به اجرا میرسید، این فساد مهار میشد.