عراقچی: در خصوص موشک‌هایمان مذاکره نمی کنیم

 سید عباس عراقچی وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران تاکید کرد ایران در خصوص موشکهایش مذاکره نمی کند زیرا این موضوعی دفاعی است.
وزیر خارجه در مصاحبه با شبکه الجزیره گفت: مذاکرات با واشنگتن نقطه آغاز خوبی بود و همچنان راهی طولانی برای اعتماد سازی پیش رو است. عراقچی در این مصاحبه تاکید کرد مذاکرات روز گذشته غیر مستقیم و فقط در موضوع هسته ای بوده است.
رئیس دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران با بیان اینکه بحث ممنوعیت غنی سازی از نظر ایران قابل مذاکره نیست، گفت: غنی سازی اورانیوم حق ایران است و باید ادامه یابد و آن ها حتی با بمباران نیز نتوانستند توانایی های ایران در این خصوص را ازبین ببرند.
وزیر خارجه خاطر نشان کرد ایران آماده رسیدن به توافقی مطمئن رد خصوص غنی سازی است. عراقچی در خصوص برنامه موشکی ایران نیز گفت: نه اکنون و نه در آینده نمی توان در خصوص موشک ها مذاکره کرد زیرا این موضوعی دفاعی است. وی تاکید کرد، پرونده هسته ای ایران تنها با مذاکرات حل و فصل می شود.
وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در مورد دور دوم مذاکرات با آمریکا نیز گفت: هنوز زمانی برای دور دوم مذاکرات مشخص نشده است اما تهران و واشگتن بر این بارو اند که باید بزودی برگزار شود.
عراقچی در خصوص پاسخ ایران به حملات احتمالی آمریکا نیز گفت: این امکان برای ما وجود ندارد که در صورت حمله امریکا به ما، به خاک آمریکا حمله کنیم اما در صورت حمله به ایران، ما به پایگاه های آمریکا در منطقه حمله خواهیم کرد.
وزیر خارجه تاکید کرد که ایران در صورت مورد حمله آمریکا قرار گرفتن، به کشورهای همسایه حمله نخواهد کرد بلکه به پایگاه های آمریکا حمله می کند و بین حمله به پایگاه ها و کشورهای همسایه تفاوت وجود دارد. رئیس دستگاه دیپلماسی خاطر نشان کرد که همیشه احتمال وقوع جنگ وجود دارد و ایران برای آن آماده است.
سخنرانی وزیر امور خارجه در «مجمع الجزیره ۲۰۲۶ »؛
همچنین  وزیر امور خارجه در «مجمع الجزیره» گفت: هیچ‌کس دچار محاسبه اشتباه نشود: هیچ منطقه‌ای با اجازه دادن به یک بازیگر برای عمل فراتر از قانون، باثبات نخواهد ماند. دکترین مصونیت صلح به ارمغان نمی‌آورد؛ بلکه منجر به درگیری گسترده‌تر می‌شود. مسیر ثبات روشن است: عدالت برای فلسطین، پاسخگویی در برابر جنایات، پایان اشغال و آپارتاید، و نظمی منطقه‌ای مبتنی بر حاکمیت، برابری و همکاری. سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه پس از پایان دور جدیدی از مذاکرات ایران و ایالات متحده در عمان، برای حضور در مجمع الجزیره راهی قطر شد و به عنوان مهمان ویژه در پنل افتتاحیه مجمع الجزیره ۲۰۲۶ سخنرانی کرد.
قسمتی ازمتن سخنرانی وزیر امور خارجه به شرح زیر است:بی‌پرده بگوییم: اگر مسئله غزه از طریق ویرانی و کوچ اجباری «حل‌وفصل» شود ــ اگر این الگو پذیرفته شود ــ کرانه باختری در نوبت بعدی خواهد بود. الحاق به سیاست رسمی تبدیل خواهد شد. این همان جوهره چیزی است که مدت‌هاست «پروژه اسرائیل بزرگ» نامیده می‌شود.پیامد سوم، ساختاری است ــ و شاید خطرناک‌ترین. پروژه توسعه‌طلبانه اسرائیل مستلزم آن است که کشورهای همسایه تضعیف شوند؛ از نظر نظامی، فناورانه، اقتصادی و اجتماعی، تا رژیم اسرائیل به‌طور دائمی دست بالا را داشته باشد. در چارچوب این پروژه، اسرائیل آزاد است زرادخانه نظامی خود را بدون هیچ محدودیتی گسترش دهد، از جمله سلاح‌های کشتار جمعی که خارج از هرگونه نظام بازرسی قرار دارند.
در عین حال، از دیگر کشورها خواسته می‌شود خلع سلاح شوند. بر برخی فشار وارد می‌شود توان دفاعی خود را کاهش دهند. برخی به‌خاطر پیشرفت علمی مجازات می‌شوند. برخی به‌دلیل ایجاد تاب‌آوری تحریم می‌شوند.
هیچ‌کس نباید دچار اشتباه شود: این کنترل تسلیحات نیست. عدم اشاعه نیست. امنیت نیست. این تحمیل نابرابری دائمی است: اسرائیل باید از «برتری نظامی، اطلاعاتی و راهبردی» برخوردار باشد و دیگران باید آسیب‌پذیر بمانند. این دکترین سلطه است.
به همین دلیل است که مسئله فلسطین صرفاً یک موضوع انسانی نیست؛ یک مسئله راهبردی است. فقط درباره غزه و کرانه باختری نیست؛ درباره آینده منطقه ما و قواعد حاکم بر جهان است.
 پس چه باید کرد؟ابراز نگرانی کافی نیست. صدور بیانیه کافی نیست. سوگواری کافی نیست. ما به یک راهبرد هماهنگ برای اقدام نیاز داریم ــ حقوقی، دیپلماتیک، اقتصادی و امنیتی ــ که ریشه در اصول حقوق بین‌الملل و مسئولیت جمعی داشته باشد. نخست، جامعه بین‌المللی باید بدون تردید از سازوکارهای حقوقی حمایت کند. دوم، نقض‌ها باید پیامد داشته باشند.
ما خواستار اعمال تحریم‌های جامع و هدفمند علیه اسرائیل هستیم، از جمله: تحریم فوری تسلیحاتی، تعلیق همکاری‌های نظامی و اطلاعاتی، اعمال محدودیت علیه مقامات و ممنوعیت تجارت
هیچ‌کس دچار محاسبه اشتباه نشود: هیچ منطقه‌ای با اجازه دادن به یک بازیگر برای عمل فراتر از قانون، باثبات نخواهد ماند. دکترین مصونیت صلح به ارمغان نمی‌آورد؛ بلکه منجر به درگیری گسترده‌تر می‌شود. سوم، ما به یک افق سیاسی معتبر و مبتنی بر قانون نیاز داریم. جامعه بین‌المللی باید بر این موارد تأکید کند: پایان اشغال، حق بازگشت و جبران خسارت مطابق با حقوق بین‌الملل و تشکیل یک دولت مستقل و متحد فلسطینی با پایتختی قدس شریف
چهارم، بحران انسانی باید به‌عنوان مسئولیتی فوری و بین‌المللی تلقی شود. مجازات جمعی هرگز نباید عادی‌سازی شود. پنجم، کشورهای منطقه باید برای حفاظت از حاکمیت و بازدارندگی در برابر تجاوز هماهنگ عمل کنند. اصل باید روشن باشد: امنیت نمی‌تواند بر ناامنی دیگران بنا شود.
و در نهایت، جهان اسلام، جهان عرب و کشورهای جنوب جهانی باید یک جبهه دیپلماتیک متحد ایجاد کنند. سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه عرب و سازمان‌های منطقه‌ای باید از نمادگرایی فراتر روند و به‌سوی اقدام هماهنگ حرکت کنند: حمایت حقوقی، ابتکارات دیپلماتیک، اقدامات اقتصادی و پیام‌رسانی راهبردی. این درباره تقابل نیست؛ درباره جلوگیری از آن است که منطقه با زور بازطراحی شود.
هیچ‌کس دچار محاسبه اشتباه نشود: هیچ منطقه‌ای با اجازه دادن به یک بازیگر برای عمل فراتر از قانون، باثبات نخواهد ماند. دکترین مصونیت صلح به ارمغان نمی‌آورد؛ بلکه منجر به درگیری گسترده‌تر می‌شود. مسیر ثبات روشن است: عدالت برای فلسطین، پاسخگویی در برابر جنایات، پایان اشغال و آپارتاید، و نظمی منطقه‌ای مبتنی بر حاکمیت، برابری و همکاری.
اگر جهان صلح می‌خواهد، باید پاداش دادن به تجاوز را متوقف کند. اگر جهان ثبات می‌خواهد، باید حمایت از توسعه‌طلبی را متوقف کند. اگر جهان به حقوق بین‌الملل باور دارد، باید آن را ــ به‌طور یکسان و بدون استانداردهای دوگانه ــ اجرا کند. اگر ملت‌های این منطقه آینده‌ای عاری از جنگ‌های پایان‌ناپذیر می‌خواهند، باید این حقیقت بنیادین را بپذیرند: فلسطین صرفاً یک آرمان برای همبستگی نیست؛ سنگ‌بنای ضروری امنیت منطقه‌ای است.