پیش‌بینی نفت بالای ۱۰۰ دلاری در صورت حمله آمریکا به ایران

 محمود خاقانی، کارشناس حوزه انرژی گفت: اگر آتش جنگ به خلیج فارس توسعه پیدا کند بهای نفت خام صد در صد از ۱۰۰ دلار بالاتر می‌رود.
به گزارش کائنات، محمود خاقانی درباره احتمال بسته شدن تنگه هرمز و تاثیر آن بر بازار نفت اظهار داشت: طبق پیش بینی‌ها و برآوردهایی که زمان جنگ ۱۲ روزه نیز صورت گرفته بود اگر آتش جنگ به خلیج فارس توسعه پیدا کند بهای نفت خام صد در صد از ۱۰۰ دلار بالاتر می رود.
وی با اشاره به اثرات سنگین بسته شدن تنگه هرمز بر امنیت اقتصاد انرژی افزود: آمریکا ناوگان جنگی خود را رهسپار خلیج فارس کرده موجب شده خطرات پیش بینی یک برخورد نظامی در منطقه بالا برود و نرخ بیمه و کرایه ها افزایش پیدا کرده است. البته باید ببینیم که امریکا تا چه حد در تهدید خود جدی است و این امکان را دارد که آن را عملیاتی کند.
این کارشناس حوزه انرژی با بیان اینکه ترامپ در داخل کشور خود با بحران های زیادی مواجه است و در نتیجه به دنبال انحراف افکار عمومی و کشاندن بحران به خارج از مرزهای خود است، تصریح کرد: امریکا برای بحران سازی در خارج از مرزهای ایالات متحده در حوزه گرینلند چالش ایجاد کرد.
وی با بیان اینکه مردم ایران اشتباه مردم سوریه و ونزوئلا را تکرار نخواهند کرد، گفت: قطعا در صورت حمله نظامی امریکا به ایران این آتش فقط در محدوده مرزهای ایران باقی نمی ماند، اگر نفت از مخازن ایران به سطح خلیج فارس نشت کند نه تنها تنگه هرمز بسته می شود، سواحل دیگر کشورها نیز از جمله امارات و قطر و .... نیز دچار چالش خواهند شد. خاقانی با اشاره به ادعای ترامپ مبنی بر اینکه با تسلط بر نفت ونزوئلا امنیت انرژی کشور خود را تضمین کرده است، گفت: در صورت هرگونه حمله نظامی و ایجاد ناامنی در منطقه کشور چین متضرر خواهد شد و این برای ایالات متحده امریکا خوشایند است. وی با بیان اینکه حمله نظامی و ایجاد ناامنی در خلیج فارس بازارهای جهانی را بی‌ ثبات می‌کند، گفت: حمله به ایران تنها یک کشور را هدف قرار نخواهد داد؛ بلکه باعث بروز بی‌ ثباتی سیاسی، بحران‌ های اقتصادی، افزایش قیمت نفت، اختلال در مسیرهای تجاری خواهد شد.
این کارشناس حوزه انرژی با بیان اینکه ایران در مسیر یکی از مهم‌ ترین کریدورهای انرژی جهان قرار دارد و  هرگونه اختلال در جریان‌های نفت و گاز باعث افزایش شدید قیمت‌ ها خواهد شد، تاکید کرد: هرگونه انسداد یا حتی تهدید به اختلال در آبراه راهبردی تنگه هرمز روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از آن عبور می‌ کند، می‌‌تواند قیمت‌‌ها را به صورت لحظه‌‌ای جابه‌جا کند.
 
سیدسعید میرشریفی، کارشناس صنعت برق پاسخ داد؛
چگونه ایران ۳۰ سال
 از قطار تجدیدپذیرها جا ماند؟
 در حالی‌ که کشورهای پیشرفته طی سه دهه گذشته با سرمایه‌گذاری گسترده، سهم انرژی‌های تجدیدپذیر را به بخش اصلی سبد برق خود تبدیل کرده‌اند، ایران همچنان وابستگی بالایی به تولید برق حرارتی دارد؛ موضوعی که به گفته سیدسعید میرشریفی، کارشناس صنعت برق در صورت تداوم، می‌تواند ناترازی انرژی و چالش‌های جدی‌تری را برای آینده کشور رقم بزند.
به گزارش کائنات و به نقل از پاون، سیدسعید میرشریفی با اشاره به ترکیب سبد تولید برق در ایران و جهان اظهار کرد: از حدود ۳۰ سال گذشته، کشورهای پیشرفته‌ای مانند آلمان، ژاپن و آمریکا با هدف تنوع‌بخشی به سبد انرژی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر را در دستور کار قرار دادند. این کشورها به‌تدریج از منابعی همچون انرژی هسته‌ای، جزر و مدی، زمین‌گرمایی، زباله‌سوز و سایر روش‌های نوین تولید برق استفاده کردند تا تأمین انرژی خود را تنها به سوخت‌های فسیلی محدود نکنند. وی افزود: با این حال، برخی کشورها از جمله فرانسه و آلمان در سال‌های اخیر به دلیل پیامدهایی مانند مخاطرات زیست‌محیطی، بیماری‌ها و معضل پسماندهای هسته‌ای، سالانه حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از ظرفیت نیروگاه‌های هسته‌ای خود را از مدار خارج می‌کنند و پیش‌بینی می‌شود طی ۱۰ تا ۱۲ سال آینده، به‌طور کامل تولید برق از این منبع را کنار بگذارند. در مقابل، انرژی‌های تجدیدپذیر به اولویت اصلی این کشورها تبدیل شده است؛ به‌طوری که سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در تولید برق آلمان به حدود ۶۰ درصد رسیده، در حالی‌ که این رقم در ایران با احتساب برق‌آبی حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد و بدون در نظر گرفتن آن، تنها حدود ۳ درصد است.
این کارشناس صنعت برق با بیان اینکه بیش از ۸۵ درصد برق کشور از نیروگاه‌های حرارتی تأمین می‌شود، تصریح کرد: توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در دولت چهاردهم از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و اقدامات ارزشمندی نیز انجام شده است، اما این تلاش‌ها همچنان کافی نیست و باید با سرعت بیشتری دنبال شود.
به گفته وی، اقداماتی نظیر نصب پنل‌های خورشیدی، شناسایی مکان‌های مناسب برای احداث نیروگاه‌های خورشیدی، الزام صنایع به تأمین بخشی از برق مصرفی خود از انرژی خورشیدی، توسعه نیروگاه‌های پشت‌بامی و اجبار ۱۰ تا ۱۵ درصدی واحدهای تجاری به استفاده از برق خورشیدی می‌تواند عقب‌ماندگی ۳۰ ساله کشور در این حوزه را جبران کند.
میرشریفی هشدار داد: کشورهای جهان در آینده به مرحله اشباع در توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر خواهند رسید و در صورت عقب‌ماندن ایران از این روند، فرصت تحول در این بخش از دست خواهد رفت. در چنین شرایطی، ظرفیت پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌های حرارتی پاسخگوی نیاز کشور نخواهد بود و ناترازی انرژی تشدید می‌شود. وی با اشاره به ترکیب فعلی سبد انرژی برق کشور گفت: ۸۵ تا ۸۸ درصد برق ایران از منابع حرارتی، حدود ۱۰ درصد از نیروگاه‌های آبی و مابقی از انرژی‌های تجدیدپذیر شامل باد، خورشید، زباله‌سوز و سایر منابع تأمین می‌شود. او دلایل عقب‌ماندگی کشور در توسعه تجدیدپذیرها را متعدد دانست و افزود: ورود دیرهنگام به این حوزه، بی‌اعتمادی صنعت به انرژی‌های نو، هزینه بالای تجهیزات در سال‌های گذشته، تحریم‌ها و تأخیر در ورود فناوری و تجهیزات مورد نیاز از جمله مهم‌ترین عوامل این عقب‌ماندگی بوده است. میرشریفی خاطرنشان کرد: در گذشته به دلیل دسترسی آسان به سوخت‌های فسیلی، تولید برق از این مسیر ساده‌تر بود و انرژی‌های تجدیدپذیر با دشواری‌های بیشتری همراه بود، اما با افزایش مشکلات تأمین برق از منابع فسیلی، کشور ناگزیر به سمت توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر حرکت کرده است.

چرا احیای آب‌های زیرزمینی
به یک ضرورت ملی تبدیل شده است؟
 اجرای «طرح احیا و تعادل‌بخشی منابع آب زیرزمینی» در سال‌های اخیر، گامی مؤثر در راستای مدیریت پایدار آبخوان‌های کشور بوده و توانسته روند افت منابع آب زیرزمینی را در بسیاری از دشت‌ها کنترل کند؛ به‌طوری‌که اگر این طرح اجرا نمی‌شد، کسری تجمعی مخازن آبخوان‌های کشور به مرز ۱۷۸ میلیارد مترمکعب می‌رسید.
به گزارش کائنات و به نقل از پاون، در سرزمینی که در کمربند خشک جهان قرار گرفته و کمتر از یک چهارم میزان بارش جهانی را دریافت می‌کند، حیات شهرها، روستاها و قطب‌های جمعیتی آن به آب‌های زیرزمینی گره خورده، در چنین شرایطی هر افت در سطح آبخوان‌ها هشداری جدی برای آینده توسعه و امنیت زیستی کشور به شمار می‌آید. دهه‌ها برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، همراه با تداوم خشکسالی‌ها و افزایش تقاضای آب در بخش‌های کشاورزی، شرب و صنعت، موجب افت شدید سطح آبخوان‌ها، کسری مخازن و ممنوعه شدن بسیاری از دشت‌های کشور شده است؛ روندی که اگر متوقف نشود، پیامدهایی جبران‌ناپذیر برای اقتصاد، محیط‌زیست و سکونت‌گاه‌های انسانی در پی خواهد داشت. در چنین شرایطی، «طرح احیا و تعادل‌بخشی منابع آب زیرزمینی» که توسط وزارت نیرو اجرایی شده است، به‌عنوان پاسخی راهبردی به یکی از مهم‌ترین چالش‌های ملی کشور مطرح می‌شود. این طرح با هدف مهار روند اضافه‌برداشت، جبران کسری مخازن آبخوان‌ها و بازگرداندن تعادل به منابع آب زیرزمینی، می‌کوشد ضمن صیانت از سرمایه‌های آبی، بستر پایداری برای تأمین آب نسل‌های حاضر و آینده فراهم آورد. براساس آخرین آمار، از مجموع ۸۰۰ هزار چاه مجاز و غیرمجاز در کشور، حدود ۴۰ میلیارد مترمکعب آب از سفره‌های زیرزمینی برداشت می‌شود. حمید رحمانی معاون دفتر توسعه نظام‌های فنی، بهره‌برداری و دیسپاچینگ برق‌آبی شرکت مدیریت منابع آب ایران با تأکید بر اینکه عامل اصلی فرونشست، افت سطح آب زیرزمینی است، گفت: هر چقدر برداشت بیشتر باشد، سطح آب پایین‌تر می‌رود و اگر پتانسیل فرونشست وجود داشته باشد، این پدیده تشدید می‌شود.