صفحه اول
قوه قضائیه اعلام کرد: حسین پدران به جرم جاسوسی و همکاری اطلاعاتی به نفع رژیم صهیونیستی به اعدام محکوم و پس از طی فرآیند قانونی و تأیید و ابرام حکم در دیوان عالی کشور، به سزای اعمالش رسید و به دار مجازات آویخته شد. مرکز رسانه قوه قضاییه اعلام کرد: در جریان جنگهای تحمیلی ۱۲ روزه و رمضان، دشمن صهیونی-آمریکایی برخی از سایتهای نظامی حساس کشور را هدف قرار داد که مشخص شد برخی از این اهداف با همکاری عده معدودی از مزدوران و خائنان به کشور مورد اصابت قرار گرفتهاند. حسین پدران از جمله خائنان به کشور بود که تلاش کرده بود با ارسال اطلاعات حساس و طبقهبندیشده به سرویسهای جاسوسی آمریکا و اسرائیل، در راستای اهداف دشمن عمل کرده و در این مسیر بنا به اعتراف خودش به منفعت مالی دست پیدا کند. پدران در اقاریر خود درباره نحوه ارتباطگیری با سرویسهای جاسوسی گفته است که با انگیزه مالی، با ارسال پیام به سایت CIA خود را فردی دارای دسترسی و ارتباط با ارگانهای نظامی معرفی و تمایل خود را برای همکاری اعلام کرده است که پاسخی دریافت نمیکند. نامبرده در اقدامی مشابه اقدام به ارسال پیام برای سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) کرده و تمایل و درخواست خود را جهت ارتباطگیری با آن سرویس اعلام کرده است که پس از مدتی پاسخ دریافت کرده است. بعد از حدود ۱۰ تا ۱۵ روز، افسر موساد با شمارهای از هلند در واتساپ به وی پیام داده و خود را «بن» معرفی کرده و از وی کارت ملی خواسته و به او گفته در زمانی که مشخص کرده آنلاین باشد. پس از تأیید مشخصات پدران از سوی افسران موساد، نامبرده درخواستهای سرویس را در بستر فضای مجازی و در قالب گزارشهایی برای آنها ارسال میکند. پس از مدتی نیز با دریافت آموزش ارتباطات رمزنگاریشده، اطلاعات را به صورت فایلهای متنی رمز شده از طریق ایمیل ارسال میکرده است. از جمله درخواستهای سرویس، استفاده محکومعلیه از شماره تلفن سفید با هویت غیر و اعلام شماره به افسر بوده است. پدران دارای تعداد زیادی سیمکارت و شماره تلفن همراه بوده که در بازههای مختلف از آنها استفاده کرده و هیچیک به نام خود نبوده است. همچنین به حسین پدران کلیه آموزشهای لازم جهت ارسال گزارش، از جمله گزارشنویسی، ارسال علامت سلامت و رمزگذاری فایل داده شده بود. براساس مفاد پرونده، گزارشهای حسین پدران به سرویس جاسوسی موساد شامل ارسال اطلاعات در خصوص اماکن نظامی، کارکنان و اطلاعات شخصی و هویتی آنها بوده است. نیازمندی سرویس از جزئیات افراد مورد تحقیق شامل موقعیت کاری، زندگی، راههای ارتباطی، علایق و سرگرمیها، شماره تلفن همسر و جمعآوری از ضوابط داخلی محل کار بوده است. پس از رسیدگی مفصل و اعلام نظر پزشکی قانونی مبنی بر اینکه متهم دچار اختلالی که موجب فقدان قوه تمیز و اراده شود، نبوده است، دادگاه به پرونده رسیدگی و اتخاذ تصمیم کرد. در رأی صادره آمده است: «آسیبهای وارده از سوی متهم به کشور، ناشی از جاسوسی و ارائه اطلاعات به سرویسهای دشمن، چنان گسترده و اسفبار بوده که منجر به شهادت و جانبازی تعدادی از رزمندگان شده است.» در ادامه رأی آمده است: «با توجه به محتوای پرونده و گزارش ضابط دادگستری و تحقیقات معمول در مرجع قضایی و نیز نزد ضابط پرونده، مداقه و ارزیابی نسبت به ادله دیجیتال بهدستآمده از متهم و تصاویر مربوط به آن نیز در پرونده منعکس شده و اظهارات و اقاریر متهم در دادسرا و در جلسه دادرسی و قبول اتهامها و نیز نزد ضابط، روشن شد نامبرده به طرق منعکس در پرونده مبادرت به ارائه اطلاعات حساس، طبقهبندیشده، سری و محرمانه نظامی به سرویس جاسوسی موساد و متعاقباً کسب عواید و منافع مالی کرده است.» حسین پدران در نهایت به جرم جاسوسی و همکاری اطلاعاتی به نفع رژیم صهیونیستی به اعدام محکوم شد. پس از رد فرجامخواهی وکیل متهم و تأیید حکم در دیوان عالی کشور، حکم اعدام حسین پدران که با همکاری با دشمن صهیونیستی به کشور و مردم خیانت کرده بود، اجرا شد.