صفحه آخر
محمد بهرامیان- دوازدهم ربیع الاول الی هفدهم ربیع الاول هفته وحدت نامگذاری شده است همواره در ذهن بسیاری از جوانان عزیز سئوال بوده که منظور از این وحدت چیست؟ چرا باید با کسانیکه اعتقاد به ولایت اهل بیت علیهم السلام ندارند وحدت داشته باشیم؟ راه کار این وحدت چیه؟ ما سعی درایم در این گفتار کوتاه به این شبهات پاسخی اجمالی دهیم خوانندگان عزیز اگر سئوالی برایشان باقی ماند می توانند در بخش نظرات همین مطلب بیان فرمایند تا بررسی و پاسخ داده شود مراد از وحدت این نیست كه سنّىها را شیعه و یا شیعه ها را سنّى كنیم، چرا كه هیچ كدام در عمل حاضر نیستند از عقیده خود دست بردارند، بلكه منظور این است كه در موضوعات مشتركى كه داریم وحدت عمل داشته باشیم، مثل اینكه خدا واحد است، نبىّ واحد است، قبله و كتاب واحد است و بیت المقدّس سرزمین اسلام است و باید نجات پیدا كند و كشورهاى اسلامى نباید تحت سیطره كفر باشند و ...اینها از امورى است كه شیعه و سنّى در آن اتّفاق نظر دارند. به قول استاد شهید مرتضی مطهری: « مخالفین اتحاد مسلمین براى اینكه از وحدت اسلامى مفهومى غیرمنطقى و غیرعملى بسازند، آن را به نام وحدت مذهبى توجیه مى كنند تا در قدم اول با شكست مواجه گردد. بدیهى است كه منظور علماى روشنفكر اسلامى از وحدت اسلامى ، حصر مذاهب به یك مذهب و یا اخذ مشتركات مذاهب و طرد مفترقات آنها- كه نه معقول و منطقى است و نه مطلوب و عملى- نیست ؛ منظور این دانشمندان متشكل شدن مسلمین است در یك صف در برابر دشمنان مشتركشان. از نظر این گروه از علماى اسلامى، هیچ ضرورتى ایجاب نمى كند كه مسلمین به خاطر اتحاد اسلامى ، صلح و مصالحه و گذشتى در مورد اصول یا فروع مذهبى خود بنمایند ، همچنان كه ایجاب نمى كند كه مسلمین درباره اصول و فروع اختلافى فیما بین ، بحث و استدلال نكنند و كتاب ننویسند. تنها چیزى كه وحدت اسلامى، از این نظر، ایجاب مى كند، این است كه مسلمین- براى اینكه احساسات كینه توزى در میانشان پیدا نشود یا شعله ور نگردد- متانت را حفظ كنند، یكدیگر را سبّ و شتم ننمایند ، به یكدیگر تهمت نزنند و دروغ نبندند ، منطق یكدیگر را مسخره نكنند و بالاخره عواطف یكدیگر را مجروح نسازند و از حدود منطق و استدلال خارج نشوند و در حقیقت- لااقل- حدودى را كه اسلام در دعوت غیرمسلمان به اسلام لازم دانسته است، درباره خودشان رعایت كنند: « ادْعُ الى سَبیلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتى هِىَ احْسَنُ . » وحدت، در لغت عبارت است از: یکی شدن، یک دست شدن، حول محوری چرخیدن، برادری، اتحاد، مرکب شدن و اتفاق. انسجام نیز به معنای روان شدن اشک و جز آن، روانی در کلام، هماهنگی و همواری آمده است. اتحاد و وحدت ملی مقولهای است که بیشتر جنبه داخلی دارد و در چهارچوب مرزهای کشور معنا مییابد و اصطلاحات دیگری همچون؛ وفاق ملی، همبستگی ملی و وحدت، تا حدودی به این مفهوم شبیه میباشد و در اصطلاح یعنی برنامهای برای رسیدن به اهداف عالی و بلندمدت که از اندیشه طرف نشأت گرفته باشد؛ در مقابل تاکتیک که برای گذار از مرحلهای مطرح میشود . وحدت اسلامی، از مهمترین ایدهها و آرمانهایی است که هر مسلمان آزادهای، از صدر اسلام تا کنون، بر مبنای تعالیم اسلام داشته است. در این باره در متن منابع اصیل اسلامی، به خصوص در قرآن کریم، واژههایی همچون «امت» و «امت واحده» بهترین مؤید این مطلب است. انسجام و وحدت جمعی، مهمترین مسئله امت اسلامی است. استعمارگران، پی به اهمیت آن برده و در سدههای اخیر، درصدد شکستن آن برآمده و بهرههای ظالمانه فراوانی بردهاند. در سایه اسلام و به برکت تعالیم اسلامی است که ابعاد و عوامل اخلاقی و اجتماعی وحدت مسلمانان، عمق و استحکام مییابد . وحدت و انسجام ملی و اسلامی از مقولههایی است که از دیرباز مورد توجه عالمان و خادمان به مکتب اهلبیت(ع) بوده و تا گسترش واقعی اسلام بر تمام عالم ادامه پیدا خواهد کرد. کشورهای قدرتمند اکنون برای حفظ انسجام و دوام بقای خود به دشمن تراشیهای گوناگون روی آورده، و در این راه، به سوی اسلام نشانه رفتهاند. دشمنان اسلام برای از بین بردن تواناییهای مسلمانان به ترفندهای مختلفی دست میزنند که از جمله میتوان به تلاش برای جلوگیری از وحدت مسلمانان و ایجاد تفرقه بین آنها اشاره کرد. در چنین وضعی مسلمانان جهان میتوانند با تجمع حول محور اسلام، اهداف شوم استکبار جهانی را با شکست مواجه سازند. این تفکر در ایران با پیروزی انقلاب اسلامی به حیطه عمل راه یافته است و تلاش برای این است تا با گذشت زمان تعداد بیشتری از مسلمانان در زیر لوای اسلام گرد هم آیند. در این جهت راهبرد وحدت بین مسلمانان مطرح میشود .