پیامدهای امنیت روانی

 مریم ساسانی- ازجمله نیازهای اساسی بشر که در بیشتر نظریه‌های روان شناسان و نیز پژوهش های آنان درباره خصوصیات انسان، مشاهده می گردد، نیاز به امنیت است. امنیت عبارت است از آزادی نسبی از خطر. ایمنی عبارت است از:1- آسایش خاطر ناشی از اطمینان شخص به ارضای نیازمندی ها و خواهش های خود.2- اطمینان از این که هیچ کس او را تهدید نمی کند.
امنیت روانی یکی از نیازهای اساسی انسان ها است که بر سلامت، رفاه و توسعه آن ها تاثیر می گذارد. امنیت روانی به معنای احساس اطمینان، آرامش و اعتماد به خود، دیگران و محیط است که از رابطه مثبت بین فرد و جامعه ناشی می شود. امنیت روانی در ایران تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و مذهبی قرار گرفته است که برخی از آن ها منجر به تزلزل، تهدید و خشونت روانی شده اند.
به عبارتی امنیت:الف- حالتی است که درآن، ارضای احتیاجات و خواسته های شخصی انجام می یابند،ب- احساس ارزش شخصی، اطمینان خاطر، اعتماد به نفس و پذیرش از طرف گروه است. برخلاف احساس امنیت، ناایمنی وضع یا حالتی است که درآن آسایش خاطر و امنیت شخصی، دست خوش تهدید است.
ناامنی، ناایمنی، احساس بی یار و یاوری، بیچارگی، عدم محافظت و ناشایستگی در مقابل اضطراب های گوناگون است، که شخص به علت عدم توانایی در تصمیم گیری و شک و تردید از لحاظ هدف ها، ایده آلها، استعدادهای شخصی، و روابط با افراد دیگر با آن مواجه می گردد.امنیت حالتی است که در آن قدرت یا پیروزی بدون مبارزه، حاصل می شود. هم چنین، امنیت حالتی است که در آن نیازها و تمایلات تضمین شده است.
احساس امنیت بستگی دارد به محبت و عطوفت، مقبولیت و ثبات روابط. شخص پیوسته می بایست بین اشتیاق به سلامت و ایمنی از یک سو و اشتیاق به رشد از سوی دیگر، میان استقلال و وابستگی، میان بازپس گرایی و فراگرایی، یکی را انتخاب کند.
وضعیت اقتصادی افراد نیز تاثیر زیادی بر امنیت روانی آن‌ها دارد.داشتن درآمد کافی و ثبات مالی، باعث کاهش استرس‌های روانی مرتبط با نیازهای اولیه زندگی می‌شود.عدم دسترسی به فرصت‌های شغلی یا نابرابری اقتصادی می‌تواند به اضطراب، افسردگی، و کاهش احساس امنیت روانی منجر شود.جوامعی که خدمات روان‌شناسی و بهداشتی رایگان یا با هزینه کم ارائه می‌دهند، امنیت روانی افراد را بهبود می‌بخشند.
امنیت روانی حاصل تعامل عوامل مختلف خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی، و اقتصادی است. تقویت این عوامل از طریق ایجاد محیط‌های حمایتی، روابط سالم، و کاهش تنش‌های اقتصادی، می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی و افزایش امنیت روانی کمک کند.
امنیت روانی یکی از عوامل کلیدی در دستیابی به زندگی سالم، موفق، و رضایت‌بخش است. این ویژگی نه‌تنها سلامت روانی را بهبود می‌بخشد، بلکه در سایر جنبه‌های زندگی مانند شغل، تحصیل، و روابط بین‌فردی نیز تاثیرگذار است.