صفحه اول
در تحرکات یک ماه اخیر در ایران همچون همیشه، ردپای آشکار آمریکا و سه کشور اروپایی روشن بود اما بر کسی پوشیده نیست که بخش بسیار مهمی از آنچه در این مدت بر علیه ایران ساخته و پرداخته شده، محصول بنگاه‌های خبری لندن است. در دو ماه گذشته و به ویژه به دنبال فوت خانم مهسا امینی، آنچه در ارتباط با ایران و کشورهای غربی دیده شد، عصاره تمام عیار سال‌ها تنش و انباشتی از موضوعات پیچیده‌ای بوده است که حالا به نظر می‌رسد به مرحله بسیار تعیین کننده و حساسی رسیده است. بخشی از این اتفاقات در قالب اعتراضات و اغتشاشات و اقدامات تروریستی بود که منجر به شهادت و زخمی شدن تعدادی از هموطنان شد و برخی نیز با هوشیاری نهادهای امنیتی، قبل از اجرا شناسایی و خنثی و عوامل آن نیز دستگیر شدند. توجه به این اتفاقات بدون در نظر گرفتن یکی از این متغییرهای داخلی و یا بین المللی، ساده پنداشتن آن چیزی است که در اطراف ایران در حال وقوع است. آنچه این روزها غرب علیه ایران انجام می‌دهد موضوع جدیدی نیست، ایران همواره طعمه توطئه‌ها و دسیسه‌های قدرت‌های استعماری بوده است؛ جلوه‌ها و مظاهر این دسیسه‌ها متناسب با زمان، متفاوت بوده‌اند اما ماهیت و هدف نهایی آن هیچ تفاوتی با یکدیگر نداشته‌اند. شاید برای بسیاری از خوانندگان که این مطلب را می خوانند...